Ontboezemingen

Vakantiestress, heimwee en andere spelbedervers. Wat doe ik mezelf aan?

Je kunt het je misschien niet voorstellen maar op vakantie gaan is niet voor iedereen een feest. Vakantie kan zelfs behoorlijk wat stress of zelfs angstgevoelens oproepen. Zelf ga ik deze zomer voor het eerst in jaren weer naar het buitenland op vakantie. Een half jaar geleden ofzo was ik alleen maar enthousiast. Eindelijk weer naar mijn geliefde Zwitserland! Nu het nog een kwestie van weken is voor we vertrekken, denk ik stiekem steeds vaker: laat mij maar thuis… Vakantiestress dus, heimwee bij voorbaat en, in mijn geval, een dwang- en angststoornis die nog eens extra oplaait. Wat doe ik mezelf aan?

Viva Balkonia?

Goeie vraag. Ik zou ook gewoon thuis kunnen blijven natuurlijk. Wie zegt dat je op reis moet voor vakantie? De afgelopen jaren heb ik dat ook niet gedaan. Mijn vakanties vierde ik op Balkonia, vond mijn portemonnee ook fijn. Niets mis mee en ik vond het ook heerlijk: eigen bed, eigen wc, lekker samen met de katjes een beetje aanrommelen en niksen in huis, af en toe eens wat afspreken met een vriendin.

Toch beviel het me niet helemaal. Naderhand had ik nooit het gevoel dat ik echt vakantie had gehad. Alles ging gewoon door (het huishouden vooral, bah) en het lukte me niet om echt even alle spanning en het gevoel van ‘moeten’ los te laten. Groot nadeel aan een vakantie in eigen huis is dat ik me dan haast verplicht voel om allerlei (achterstallige) klussen te doen, want daar heb ik nu immers tijd voor. Nee, thuis zijn is heerlijk, maar er even uit en echt weg uit mijn vertrouwde omgeving is voor mij ook af en toe nodig, blijkbaar…

Vakantiestress

Als je dan zo graag weg wil, waarom dan toch die stress, angst en zorgen? Dat is toch tegenstrijdig? Dat is het natuurlijk ook. Vakantie zou juist een tijd moeten zijn van ontspannen, genieten en lekker los zijn van alles. Moeten? Tja, daar zit ‘m dus vaak de kneep. We moeten vaak zoveel van onszelf, lees: willen of verwachten zoveel, dat we het omgekeerde bereiken van ontspanning. Nog zooooooveeeeeel te doen en regelen voor vertrek. Alles moet natuurlijk tiptop in orde zijn voor we weggaan. In mijn hoofd klinkt dat bijvoorbeeld zo:

Passen mijn bergschoenen nog wel? Zullen de katjes me erg missen als ik weg ben? Hoeveel broeken moet ik mee? Moeten we de tent niet eerst nog eens opzetten om te controleren of ‘ie niet lekt? (Geen tijd voor!) Eigenlijk moet de koelkast nog uitgesopt worden en alle vloeren gedweild. (Geen energie voor!) Stel nou dat de katjes stress krijgen van dat ik weg ben en de hele tijd ruzie gaan maken? Oh, ik moet niet vergeten extra medicijnen te halen! Waar is mijn lijstje ook alweer? Zal het echt wel goed gaan met de katjes als ik weg ben? Heb ik wel genoeg brokjes en kattenbakgrit gehaald? Wat als er wat met ze gebeurt?! Of dat er wat met ons gebeurt? Het is een pokke-eind rijden naar Zwitserland, straks krijgen we een ongeluk!!

Heimwee

Het is allemaal zo dubbel. Aan de ene kant wil ik nog steeds heel graag wandelen in de bergen en ijsjes eten met mijn voeten in ijskoud helder water. Aan de andere kant, vind ik het heel vervelend om van huis weg te gaan, om alles (vooral mijn kattenschatten) achter te laten. Resultaat: wekenlang vakantiestress voor vertrek, een unheimisch gevoel als je er eenmaal bent of zelfs allerlei nare lichamelijke kwalen en vervelende stemmingswisselingen. Helemaal van de wap. Wat een stelletje verwende kinders zijn we ook met onze eerste wereld luxeproblemen.

Niks moet of moet niks?

Misschien wel ja, aan de andere kant vind ik het heel begrijpelijk dat best veel mensen in de stress schieten van vakantie. Het is eigenlijk heel simpel: alles in en om ons heen is erop gebrand om controle te houden. Daarin zijn we gepokt en gemazeld in de zogenaamd ‘maakbare’ samenleving. Wij staan aan het stuur, wij zijn aan zet, wij maken ons eigen geluk. 24/7 zijn we bezig alle ballen in de lucht te houden. En opeens is het tijd voor vakantie en is het de bedoeling dat we al die ballen laten vallen. Dan moeten we loslaten, want anders kunnen we niet ontspannen en genieten. En dat moet hè, op vakantie: ontspannen en genieten. Maar voor we kunnen loslaten, ontspannen en genieten moet eerst wel alles geregeld en onder controle zijn. Niets vergeten dus, alles plannen en ervoor zorgen dat er niks mis kan gaan. En dan… genieten! Nu! (Niet vergeten een foto op Instagram te zetten om te laten zien dat je geniet hè).

Weg met fobie en dwang

Als je dan ook nog eens een angst- of dwangstoornis hebt, kan het nog eens extra ingewikkeld worden. Bij een fobie als smetvrees of vliegangst doet het idee aan reizen je wellicht zo gruwen dat op vakantie gaan niet eens in je opkomt. Toch kan ik me voorstellen dat je zelfs dan, ondanks de angst, de behoefte voelt eens de boel de boel te kunnen laten. Nieuwsgierig bent naar nieuwe oorden en culturen.

Zo zit het bij mij wel. Van jongs af aan heb ik op vakantie gaan enorm spannend gevonden. Onderweg in de auto naar het vliegveld was ik al aan het overgeven. Eenmaal op plek van bestemming had ik dagen nodig om te acclimatiseren. In de jaren dat we kampeerden, bleef ik die eerste paar dagen het liefst alleen maar in de tent, op mijn eigen luchtbedje. Ook al was het 30 graden. Alles was vreemd en beangstigend. Toch heb ik altijd fijne vakanties gehad.

Weg zijn van huis vond (en vind) ik vreselijk maar blijkbaar deed (en doet) dat niet af aan mijn nieuwsgierigheid naar de wereld. Ik heb wel grenzen, letterlijk. Je krijgt mij met geen stok aan het backpacken in de rimboe. Maar Zwitserland….

Zwitserland heeft een speciale plek in mijn hart. Onze eerste vakantie daar, was de eerste keer, dat ik me vrijwel meteen op mijn gemak voelde. Was het de omgeving, de zuivere lucht of kwam het doordat ik al wat ouder was inmiddels? Geen idee, maar voor Zwitserland en de wetenschap hoe goed ik me daar voel, verdraag ik nu mijn angsten, zorgen en paniekmomenten. Ik vertrek!

Vakantiestress, heimwee en andere spelbedervers

Een paar tips

Wat moeten jullie nu met dit verhaal? Niet veel, ik wilde het gewoon graag kwijt. Misschien heb jij ook (wel eens) last van heimwee of vakantiestress en helpt het je te weten dat je niet de enige bent. Mijn heimwee en ‘vertrek’-angst op vakantie heb ik nog niet overwonnen dus ik kan geen tips en adviezen geven die gegarandeerd werken. Wel kan ik vertellen wat ik doe om met mijn vakantiestress en zorgenmakerij om te gaan zodat ik toch ook met plezier op vakantie kan:

  • Drie keer raden wat mijn eerste advies gaat zijn. Juist: wees open over je zorgen en spanningen. Je hoeft het niet van de daken te schreeuwen, maar je kunt het bijvoorbeeld wel je (reis-)partner vertellen. Gedeelde smart is halve smart en het lucht vaak op om er even over te praten.

 

  • Maak je je zorgen over het thuisfront? Bezorgd om de dieren die achterblijven of bang voor inbrekers? Vraag niet zomaar de eerste de beste buurman om op je huis en dieren te passen, maar iemand die je goed kent en vertrouwt. Vertel dat je het spannend vindt om weg te gaan en wat belangrijk voor je is. Spreek bijvoorbeeld af dat ze om de zoveel tijd een berichtje of foto sturen met hoe het gaat thuis. Iemand die echt om je geeft, zal dat heus begrijpen en willen doen.

 

  • Heb je een meeeeeeeega to do-lijst met wat allemaal nog moet voor vertrek? Kijk dan eens even heel kritisch naar deze lijst en laat hem desnoods aan iemand anders lezen. Moet dat echt allemaal? Waarom? Die volle vuilniszak zou ik inderdaad niet drie weken lang in de vuilnisbak in de keuken laten zitten, maar de strijkwas loopt heus niet weg. Je zal altijd wel iets vergeten mee te nemen, maar de meeste dingen kun je ook in het land van bestemming wel kopen toch? Bonus-tip; toch iets vergeten wat echt essentieel is? Maak een lijstje in je telefoon, sla die op in de cloud zodat je er altijd en overal bij kunt en zet een herinnering in je telefoon voor over ongeveer een jaar om je lijstje te checken. Ga je het volgend jaar niet weer vergeten!

 

  • Je kunt er soms wakker van liggen, al die zorgen en rampscenario’s die in je hoofd rondspoken. Ik ben de laatste die je kan vertellen hoe je die gedachten kunt stopzetten, dat hoop ik later dit jaar op de mindfulnesscursus te leren. Voor nu probeer ik me dan vooral af te leiden met herinneringen en fantasieën van de fijne dingen. De bergwandelingen, de uitzichten, het heerlijke weer, lekker luieren voor de tent, winkelen in Bern of varen op het meer. Daar ga ik voor.

 

  • Niks moet! Ook niet ontspannen en loslaten en het altijd helemaal leuk hebben. Je hoeft dus ook niet de hele vakantie vol te plannen met activiteiten. Wie zegt dat je àlles gezien en gedaan moet hebben? Je hoeft ook niet alleen maar niks te doen, als je dat niet wilt. Dat is de grap immers: je hebt vakantie, je mag het lekker helemaal zelf weten!

Geniet! 😉

 

 

 

 

4 thoughts on “Vakantiestress, heimwee en andere spelbedervers. Wat doe ik mezelf aan?

  1. Het lijkt me een lastige struggle. Maar ik denk dat het je achteraf een gevoel van voldoening geeft. Wel lastig dat je vooraf zoveel tijd hebt om ertegenaan te hikken. Ik wens je toch alvast een fijne vakantie. En ik hoop dat je die gevoelens kunt loslaten.
    Shirley onlangs geplaatst…Grenzeloos verliefdMy Profile

    1. Thanks! Ik denk zeker wel dat ik achteraf, wellicht zelfs wel zodra ik er ben, heel blij ben dat ik gegaan ben. Zo gaat het altijd en toch ben ik de volgende keer weer gestresst. Aard vh beestje vrees ik. Ik hoop dat dingen als een mindfulnesscursus het in de toekomst makkelijker gaan maken 😉

  2. Wij zijn vier dagen geweest en gaan eigenlijk nooit verder dan twee uur rijden, dus we kunnen in geval van nood altijd weer naar huis 😉 Dat is een geldkwestie en geen heimwee kwestie (denk ik, de laatste keer dat ik langer dan een week van huis ben geweest was ik 22 en toen zat ik in Moskou en dat vond ik vreselijk). Wij gaan wel vaak een dagje weg en we maken veel meer tijd voor elkaar, zodat we ook als thuisblijvers toch echt wel een vakantiegevoel krijgen.

    Ik hoop dat het allemaal meevalt, ‘men lijdt het meest onder het lijden dat hij vreest’, en je kunt alles kopen, behalve de anti-conceptiepil, je pinpas, je telefoon en je paspoort, dus als je die meeneemt, komt alles goed. En slecht slapen is ook normaal op ander plekken, maar dat is op vakantie minder erg 😉
    Lilian onlangs geplaatst…De dag dat de wereld verging en het NOOIT meer goed zou komenMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.