Op zogeheten zelfhulpboeken wordt vanuit zekere hoek nogal neergekeken, zeker de laatste tijd lijkt het wel, en ik snap waarom: deze boeken die beloven dat je na het lezen ervan je leven op orde zult hebben, kunnen die belofte meestal niet waar maken. Als je niet oppast, verleiden ze je met een vals gevoel van controle en zadelen je uiteindelijk op met een mislukt gevoel. Toch blijf ik fan van dit genre, al spreek ik liever van inspirerende boeken. Deze boeken lezen is als het verzamelen van legoblokjes of puzzelstukjes. Er zit altijd wel iets bij waarmee ik verder kan bouwen om het plaatje voor mezelf iets helderder te krijgen of uit te breiden. Altijd wel iets dat ik kan gebruiken of dat me verder helpt. Als is het maar één zin.

En toen Jude ziek bleek en ik het idee onder ogen moest zien te komen dat ik haar binnen afzienbare tijd zou verliezen, merkte ik weer hoezeer ik troost vind in boeken. Te merken dat ik niet de enige ben die ergens mee worstelt en woorden te lezen die ik zelf nog niet kon vinden. En er wordt zoveel geschreven! We worstelen wat af met z’n allen. Dit zijn een paar titels die komende zomer in het Nederlands zullen verschijnen die mij op het lijf geschreven lijken. Als je Miss Deadline volgt omdat je mijn verhalen herkent, dan zullen dit mogelijk titels zijn die jou ook aanspreken:

Wat je alleen ziet met een kat aan je zijde; tijdloze wijsheid van een kat en zijn monnik – Bokyeong Sunim | verschijnt 9 juli 2026

Waarom ik het wil lezen: Jude en Morris hebben mij al vroeg geleerd dat katten ware zenmeestertjes zijn. Ik hoef het boek dus niet te lezen om die wijsheden te ontdekken, maar het lijkte me troostend en mooi om de inzichten van deze Koreaanse monnik te lezen. Elke ode aan katten wil ik per definitie lezen en dit lijkt me ook gewoon een mooi boek om af en toe door heen te bladeren en aan Jude te denken.

Moderne gekte – Nina Polak | verschijnt 30 september 2026

Waarom ik het wil lezen: eerlijk, als eerste trok de kat op het omslag mijn aandacht en daarna pas de titel in combinatie met de auteur. Van Nina Polak heb ik eerder de roman ‘Buitenleven’ van gelezen en dat was voor het eerst in zeer lange tijd dat ik met waar genoegen literatuur van Nederlandse bodem heb gelezen. Voor De Correspondent en De Volkskrant-katern Zondag schrijft zij over cultuur en psychiatrie. In deze bundel essays verdiept ze zich in een onderwerp dat mij als Miss Deadline ook altijd al boeide: de psyche van de tijd en hoe de moderne mens omgaat met het leven, de liefde en lijden.

Jemig wat ben ik enig – Sanne van Arnhem | verschijnt 19 augustus 2026 

Waarom ik ik het wel lezen: Op werk zeg ik geregeld hardop ‘Goed gedaan, Laetitz!’ of ‘Goh, ik ben echt briljant zeg!’. Dat bedoel ik dan niet sarcastisch maar echt menen doe ik het ook niet. Als ik heel eerlijk zou moeten zeggen hoe ik over mezelf denk dan kom ik er verre van florissant af. Wat best raar is, want ik heb hartstikke leuke vriendinnen en een lieve vriend, familie die me nog steeds uitnodigen voor hun verjaardag en ook collega’s die buiten werktijd om wel eens willen afspreken. Die zijn toch niet allemaal gek? Als ik echt zo onuitstaanbaar stom ben als ik zelf vind dan waren ze allang allemaal gillend weggerend. De ondertitel van dit nieuwe boek van coach Sanne van Arnhem is ‘Waarom we zo streng voor onszelf zijn – en hoe het anders kan’. Net als bij haar eerdere boeken ‘Het anti-aanbakbrein: hoe zorg je ervoor dat er mentaal minder aan je plakt‘ en ‘Gedachten zijn klootzakken: tem je innerlijke vijand‘ heeft ze met de titel alleen al weer een pijnlijk punt te pakken waar ik graag wat aan zou veranderen. En kennelijk ben ik daarin niet alleen!

Is er ook een handleiding; wat de dood ons kan leren over het leven – Milou Verbeke | verschijnt 30 september

Alleen al die titel hè? Snakken we niet allemaal stiekem naar een handige tutorial? Maar ho, wacht even  – levenswijsheid van… de dood? In onze westerse maatschappij praten we veel te weinig over de dood. Als het er al over gaat, dan gaat het meestal over praktische zaken zoals een testament of de uitvaartceremonie. Maar echt over de dood praten, die van je geliefden en jezelf, over onze angsten en overtuigingen, dat doen we eigenlijk niet. In de hoop dat deze afgedwongen desinteresse wederzijds is en we voorlopig nog in de waan kunnen blijven dat we onsterfelijk zijn. Dat geldt tenminste voor mij; ik ben bang voor de dood. Maar mijn mentor heeft me geleerd dat de dood een wezenlijk onderdeel uitmaakt van het leven en dat het leven juist mooier kan worden door niet je kop in het zand te steken voor de dood. En nu ik Jude moet missen, heb ik veel meer vragen waar ik over na denken (meer dan ik ooit had bij het overleden van mensen die me nabij waren…) Dus ik ben benieuwd naar wat Milou Verbeke – zelf een jonge vrouw die zich op advies van haar therapeut verdiepte in haar angst voor de dood – te zeggen heeft over dit onderwerp. En of ze nu minder bang is voor wat het dan ook is dat hierna komt.

Sorry not sorry – Suzy Reading | verschijnt 16 september 

Ok, uitgevers zijn duidelijk iets op het spoor: zet een kat op het omslag en ik wil dat boek hebben. Nu snap ik hier de keuze wel voor een kat gezien het onderwerp. Katten hebben nu eenmaal de reputatie zichzelf onbeschaamd op één te zetten en volgens de ondertitel van Suzy Readings boek (‘Waarom jezelf op één zetten niet egoïstisch is’) hebben ze daarin groot gelijk. Ik moet meteen aan Jude denken, die verontwaardigd naar me kon staan miauwen als ik een huilbui had en dus mijn koekjes&knuffels-taken verzaakte. Ik moest er ondanks alles altijd om lachen waardoor mijn huilbui meteen opklaarde. Anyway, ik voel me altijd enorm schuldig, zwak, asociaal, laf, ongezellig – kortom, egoïstisch – als ik voor mezelf kies, maar worden we daar echt beter van? Ik denk niet dat hier een eenduidig zwart-of-wit-antwoord op mogelijk is maar ben benieuwd naar het pleidooi en het stappenplan van deze Britse psycholoog die zich gespecialiseerd heeft in (echte) self-care. (In het Engels verscheen haar boek vorig jaar onder de titel ‘How to be selfish‘)

Welke titel lijkt voor jou geschreven? Of heb je zelf nog een leestip? Laat het weten in de comments hieronder!